دیشب تا دیر وقت درس می خوندم .. چون خیلی خسته بودم همون رو میز خوابم برد .. چون گردن ام درد گرفته بود بلند شدم و رفتم رو تخت ام ... یه دفعه این فکر به ذهن ام رسید که اونایی که یه خونه ندارن یا یه سقف که شب ها زیرش بخوابن .. الان کجان ؟؟ تا صبح چیکار میکنن ؟؟ اگه من یه خونه و خونواده نداشتم حالا کجا بودم ؟؟ شب ها رو کجا می گذروندم ؟؟ واییی من چقدر اتاق ام و تخت ام رو دوست دارم ... از ته قلب ام دعا می کنم یه روزی برسه هیچ کسی بی سر پناه نباشه و با غروب خورشید به این فکر نکنه که شب رو کجا بخوابه ؟؟
******
آدم یه موجود که به تنهایی نمی تونه زندگی کنه .. یعنی به اجتماعی بودن نیاز داره .. و اینکه نیاز های زیادی داره که از طریق تعامل با دیگران برطرف می کنه ... همین هم صحبتی٬واسه درد دل کردن و صحبت با یکی که حرفهای اونو بشنوه شاید به نظر یه نیاز ساده باشه ولی اگه نباشه خیلی سخته !خوش به حال اونایی که توی زندگی شون یه هم دم و یه هم دل دارن.. به نظر من اگه یه نفر همیشه پشت ات باشه و تکیه گاه ات و در هر حال یارت و تکیه گاهت .. هیچ دردی نمی تونه تو رو از پا در آره .. همیشه یه درمون همراهته .. آدمی که تنها باشه ولی یه دنیا حرف واسه گفتن هم داشته باشه توی دلش همیشه چه چیزی سنگینی می کنه و همیشه احساس بی کسی داره ... خیلی سخته ... نه تنها بودن .. احساس تنهایی کردن خیلی سخته !! آدم حتی دلیل زنده بودن اش رو هم نمی دنه !! از زندگی نمی دونه چی می خواد ؟؟ دیگه از زنده بودن خودش لذت نمی بره .. کاش یه روز بیاد که هیچ کسی احساس تنهایی نکنه .. کاش همه یه نیمه گم شده واسه خودشون پیدا کنن ..کاش همه آدم ها عاشق زندگی بشن !!
*****
برايت آرزوی مرگ هم نمی کنم
زيرا
تو خود اين سنت نهادی
که
مرگ
تنها شايسته ء
پاکان
باشد.
بیوگرافی من :