هــَـنوز هَم هَر روز اَز هَموטּ مَسیرِهَمیشگے مے گــذَرَم
هَموטּ مَسیرهایے ڪہ تِلِفُنے با تو هَمڪـَـلام مے شُدَم
اَما حالا پاییزِ بَرگ ریزاטּ ،
هَواےِ اَبرے، جُفت هاےِ عاشِقے ڪـہ دَستاےِ هَمو گِرِفــتَـטּ
جاے ِخالےِ تو رو بہ رُخَم مے ڪِــشَـטּ
تــَـنها توےِ پیاده رو ، دَستاےِ سَردَم توےِ جیبَم،
هــَـندزفرے توے گوشَم، صِداےِ بُلَندِ خوانــَـنده تو گوشَم مے پیچہ
" اون ڪہ رَفتہ دیگہ هیچ وَقت نِمے آد ..."
هَموטּ جا توے پیاده رو مے شینَم و زار مے زَنَم ...

غمهایی که …
چشمها را …
خیس نمیکنند …
به “استخوان” رسیده اند …!

دیـــــــگر
استــفــاده نمی کنــم
از میــم مالکــیـــت !!!
خداحافظ
عـزیــزش ...

گرمای تنت ارزانیه همان فاحشه ها . . .
من سرمای تنهایی ام را . . .
این سیگار تلخم را . . .
این مستی شب هایم را . . .
به گرمای هَوست ترجیح می دهم!

ایــن ڪـہנر آن جـــا خــوش ڪـرנه اے ،
נل اســتـــ ..
نــہ شـــهـر ِ بـــــازے !
تـــــابـــ ِ بـــــازے نـــــנارנ . . . !

مـن تنــها . . . مخلوق خـدا هسـتم کــﮧ . . .
روز مـرگم را مـے دانــم . . .!
کـافـے است . . " تـــــــــــــو " بـروے . . . .

متاسفم
نه براے تو که دروغ برایــــت خـــود زندگیست
نه براے خودم که دروغ تنهـــا خط قرمز زندگیـــستــــ بـــرایم
... متاسفم که چرا مزه ے عشـــــــق را
از دستـــــــــ تــــــو چشیــــدم
تا همیشه در شکـــــــــــ دروغ بودنش بمـــانم ..
گـفـت : בعـآ كـنے مـے آیـَב ... مـے مـآنـَב !
گـفـتـَم : آنـكہ بـآ בعـآیـے بـیـآیـَב بـہ نـفـریـنـے مـے روَב ...
פֿــواسـتـے بـیـآیـے ... פֿــواسـتـے بـِمـآنـے ...
بـآ בعـآ نـَیـآ ...
بـآ בل بـیـآ ...
بـآ בل بـِمـآن !!!

سلام بــــر پــــــایــــــیــــــــز
فصـــــــــــــــــــــــل بــــاران ،
راسـتـــی پــایـــیـــز ؟!
مـــن بـــــــارانــی تَــرم یـــــا تـــــــــو ؟!
تــــــــو یــــک فــــصــــــــــل مــــــی بـــــــــــــــــاری !
مـــــن امــــــــــا ،
چـــــــــــهـــــــار فــــــصــــــــــــــــل . !