چـقـدر خـوبـه

یـکـی بـاشـه

یـکـی بـاشـه کـه بـغـلـت کـنـه

سـرتـو بـزاری روی سـیـنـش

آرومـت کـنـه

حـُرم نـفـس هـاش تـنـت ُ داغ کـنـه

عـطـر دسـتـاش مـوهـاتـو نـوازش کـنـه

چـقـدر خـوبـه

چـقـدر خـوبـه کـه آروم دم گـوشـت بـگـه

غـصـه نـخـوری هـا

من کـــــنــارتم . . .






ببینمت. . .

گونه هایت خیس اســـت . . .

باز با این رفیق نابابـــــت
نامش چه بود؟

هان! باران. . .

 باز با "باران " قدم زدی ؟

هزار بار گفتم

باران رفیق خوبی نیست برای تنهایی ها . . .

همدم خوبی نیست

برای دردها . . .



عادت می کنیم
به داشتن چیزی و سپس نداشتنش
به بودن کسی و سپس به نبودنش
تنها عادت می کنیم
امـــا فراموش نه.....!






مـــن بـــا تـــو فـــرق دارم ...
تــنــهــایــیــم فــــــــــَرش نـیـسـت کـــــه
زیــر پــای هــر کـــس و نـــاکـــس بــنــدازم ...!!






نبــودنـــــــــــــــ تــــــــ❤ـــــــو

نبــودنــــــــــــــ خیلیــــــــــــــ چیزهاستــــــــــــــــ ...

مـنـــــــــ ...

بـیــــــــــ تــــــــــ❤ـــــــــو فقیـــــــــــر شده امــــــــــــــ !!!!






تــَنها کـَسـے کــه مـ‌ـے خـواهـَم دل بـه دلـَش بدَهـَم
تــویــے ...!!!
تـــو کــه نمـے دانــے...
دیـشَــب آن قـَـدر بــاران آمَــد
کـه اَگـــَر بگـویــَم یــاد تــو نـَبـــودَم
بــاران بــا مَـن قـَهــر مـے کـُنــَد...!!!!
آن قـَدر اَز پـَنجـره بیـرون را نـگاه کـَـردَم
کـه اَگــَر بگـویـَم مـُنتظــر تــو نـَبــودَم
پـَنجــره بــا مَـن قـَهـر مـے کـُنَـد..!!!
آن قـَـدر دلتـَنــگ خــوابیـــدَم
کـه اَگــَر بگـویــَم خــواب تــو را نـَدیـدَم
خـوابـَت هـَم مَـرا تــَرک مــے کــُنـَد . . .






نوشت “قم حا ” …
همه به او خندیـــ ـــــ ـــــدند !!
گریـــ ــــ ــــ ــــستـــ ـــــ …
گفتــ ـــ ــــــ به “غم ها ” یم نخندید …
که هر جور نوشته شود درد دارد!!
از ته به سر بخوان ...
تا مـــــنه آنــ ـــــ ــ روزها را بشناسیـ ـــ ــــ …!!