تک دل

خيلی سخته که بغض داشته باشی ، اما نخوای کسی بفهمه

خيلی سخته که کسی رو دوست داشته باشی ، اما ندونه

خيلی سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کنی

خيلی سخته که عشق رو از نگاه کسی بخونی ، اما نتونه بهت بگه

خيلی سخته که سالگرد آشنايی با عشقت رو بدون حضور خودش

جشن بگيری

خيلی سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اونی که فکر

می کنی به خاطرش زنده ای

خيلی سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکنی ، بعد بفهمی

دوست نداره

خيلی سخته که دلت بخواد گريه کنی ، اما بهونه ی درست و حسابی

نداشته باشی

خيلی سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدی ، اما اون

بگه : ديگه نمی خوامت

خيلی سخته که دوسش داشته باشی ، اما نتونی باهاش بمونی

خيلی سخته که وقتی شام نخورده سر ميز به انتظارش نشستی ،

بياد و بگه :من سيرم ، می رم بخوابم

خيلی سخته که مامانت بياد و بهت بگه

اگه يه باره ديگه زنگ بزنه اينجا ، حق نداری باهاش حرف بزنی

خيلی سخته که بخوای با آب خوردن بغضت رو بفرستی پايين ، اما

يه دفعه اشک از چشات جاری بشه

خيلی سخته که وقتی که رفتی تا با پول تو جيبی چند ماهت برای

تولدش کادو بخری با يکی ديگه ببينيش

خيلی سخته که بهت بگه دوست دارم ، اما بعداً متوجه بشی حرفش

يه (( ن )) کم داشته

خيلی سخته که واسه سالگرد ازدواجت مرخصی بگيری و زودتر از

هميشه بری خونه ، پشت در که رسيدی صداشو بشنوی که می گه

من از اول هم فقط تو رو دوست داشتم

خيلی سخته که وقتی با هزار و يک زحمت سعی کردی خودت رو قانع

تو خيابون با يکی ديگه ببينيش

خيلی سخته که کسی که تموم زندگيت رو به پاش ريختی ،

با بی رحمی تموم تو چشمت نگاه کنه و بگه : ديگه دوست ندارم

خيلی سخته که يه عمر با خيال يه نفر زندگی کنی ، اما وقتی فهميد

عاشقشی بره و پشت سرشم نگاه نکنه

خيلی سخته که دلت رو به کسی خوش کنی که

يه دلخوشی ديگه داره

خيلی سخته که ازت بپرسه : حاضری باهام بمونی ؟

و تو با اينکه آرزويی جز اين نداری ، مجبور باشی بگی : نه

خيلی سخته که وقتی بعد از کلی کلنجار رفتن با خودت ، می ری که

حرف دلتو بهش بگی ، با يه معذرت خواهی کوچيک بگه

فعلاً سرم شلوغه

خيلی سخته که صميمی ترين دوستت بهت خيانت بکنه

خيلی سخته که هميشه مجبور باشی سخت ترين چيزها رو